Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών
homepage / Ανακοινώσεις,Κείμενα / Γράμματα

Κείμενο για το σύντροφο Χρήστο Πολίτη

“Τώρα ανεβαίνω σε μια άμαξα, από αυτές που διασχίζουν τον ύπνο μου και δραπετεύω. Θα με ξαναβρείτε στα ωραιότερα ποιήματα του άλλου αιώνα”.
Τ. Λειβαδίτης, Σελήνη 20 ημερών

Η 11η Μαρτίου του 2018, ξημέρωσε αφήνοντας ένα αναπάντεχο κενό στον αναρχικό χώρο. Η μεγάλη καρδιά του αναρχικού Χρήστου Πολίτη σταμάτησε να χτυπά γεμίζοντας με θλίψη όχι μόνο τους συγγενείς και τους οικείους του, αλλά κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι του ευρύτερου ριζοσπαστικού κινήματος.

Ο σύντροφος Χρήστος υπήρξε από νεαρή ηλικία ένα από τα πιο δραστήρια άτομα του κινήματος. Συμμετείχε σε κάθε αγώνα των από τα κάτω. Με πείσμα και συνέπεια δήλωνε πάντα παρών σε κάθε πορεία, συνέλευση, εκδήλωση. Βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή σε κάθε δράση. Στεκόταν πάντα αλληλέγγυος στους αγώνες των φυλακισμένων και διωκόμενων συντρόφων και συντροφισσών. Πάλεψε με όλο του το είναι για την Υπόθεση, για την ελευθερία όλων μας, για την Αναρχία και τον Κομμουνισμό.

Με τη μεγάλη του καρδιά και το ειλικρινές του χαμόγελο, με τον αυθορμητισμό και το μεγαλείο της ψυχής του μας έδινε καθημερινά δύναμη για να συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι τη νίκη. Ήταν ένας πραγματικός αγωνιστής, ένας επαναστάτης. Φίλος και σύντροφος. Μα πάνω από όλα ένας εξαίρετος και αληθινός Άνθρωπος, αναπόσπαστο κομμάτι από το δικό μας μετερίζι που θα συμπορεύεται για πάντα δίπλα μας. Υψώνουμε ψηλά τη γροθιά μας με τιμή και περηφάνια φωνάζοντας ΠΑΡΩΝ.

Καλό ταξίδι σύντροφε και καλή αντάμωση.

Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών