Ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών
homepage / Ενημερωση - επικαιροτητα

Για τους ακούσιους εγκλεισμούς, 27/06/2017

Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι ακούσιοι εγκλεισμοί που γίνονται σήμερα σε ψυχιατρεία είνα παράνομοι:

 

Σύμφωνα με τοο Ν 2071/92, άρθρο 96, παράγραφος 1, δικαίωμα να κινήσουν τη διαδικασία για εισαγγγελική παραγγελία, έχουν ο/η σύζυγος, συγγενείς σε ευθεία γραμμή απεριόριστα, ή συγγενείς εκ πλαγίου μέχρι και το δεύτερο βαθμό ή όποιος έχει την επιμέλεια του προσώπου ή είναι δικαστικός συμπαραστάτης, κάτι το οποίο πολλές φορές παραβιάζεται και οι εισαγγελείς δίνουν εντολή δεχόμενοι αιτήσεις από ξαδέρφια, θείους-θείες, γείτονες, κ.λ.π., άτομα δηλαδή που δεν δικαιούνται από το νόμο να κινήσουν τέτοια διαδικασίαί, εκτός κι αν κάποιος είναι δικαστικός συμπαραστάτης.

Και επίσης έχει το δικαίωμα να κινήσει τη διαδικασία αυτεπάγγελτα εισταγγελέας σε καταστάσεις όπως η πρόκλειση κάποιου επσοδείου κ.λ.π.

 

Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 1687 του Ν.2447/1996, “Όταν η κατάσταση ενός προσώπου επιβάλλει, την ακούσια νοσηλεία του σε μονάδα ψυχικής υγείας, αυτή γίνεται μετά από προηγούμενη άδεια του δικαστηρίου”.

Ο εισαγγελέας, το πολύ πολύ , αυτό που μπορεί να διατάξει, είναι να προσαχθεί κάποιος/α σε ψυχιατρικό ίδρυμα για να εξεταστεί και να αποφανθούν οι ψυχίατροι αν χρειάζεται νοσηλεία. Έχουν το δικαίωμα να τον/την κρατήσουν για 48 ώρες προκειμένου να τον/την παρακολουθήσουν και να αποφανθούν. Αλλά μέχρις εκεί, μετά χρειάζεται απόφαση δικαστηρίου για να κρατηθεί περαιτέρω χωρίς τη θέλησή του/της.

 

Στην πράξη όλα αυτά καταπατούνται, τουλάχιστον στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.

 

Τίθονται κάποια ερωτήματα:

 

Γιατί το κράτος επιβάλει θεραπεία σε αυτό που θεωρεί ψυχικό νόσημα, ενώ δεν το κάνει σε κάποιον καρκινοπαθή που αρνείται την προτεινόμενη θεραπεία κ.λ.π.

Γιατί αν κάποιος/α θέλει να πάρει ψυχοφάρμακα αλλά δεν έχει ασφάλιση ή χρήματα για να πάει σε γιατρό για να του τα γράψει, δεν έχει πρόσβαση σ’ αυτά και γιατί αν κάποιος τα προμιθευτεί με μή νόμιμο τρόπο προκειμένου να ανακουφιστεί, να απειλείται με κυρώσεις; Γιατί το κράτος την ώρα που διά της βίας “θεραπεύει”, δεν προτείνει θεραπεία ή βοήθεια σε ανθρώπους που θα την δεχόντουσαν και πολλές φορές ικετεύουν γι’αυτή;

Είναι η ίδια λογική με την οποία δεν υπάρχουν χρήματα για να φτιάξει ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας σπίτια για όσους έχουν ανάγκη, αλλά υπάρχουν χρήματα για άσυλα για αστέγους, Μ.Κ.Ο. που ασχολούνται μ’ αυτούς, κ.λ.π.

Με τον ίδιο τρόπο που η πατρίδα για πολλούς απειλείται από πρόσφυγες και μετανάστες, η οικογένεια ή το σόι, απειλούνται απ’ αυτόν/η που συμπεριφέρεται με μη αρρεστό τρόπο, η γειτονιά απ’ τον γείτονα, κ.ο.κ. κι εδώ έρχεται η καταστολή.

Πολλές φορές κρύβονται και οικονομικά συμφέροντα από πίσω, για παράδειγμα, επιδιώκεται η λήψη του αναπηρικού επιδόματος ή σύνταξης, ο έλεγχος και η αξιοποίηση από τους άλλους των περιουσιακών του στοιχείων του “ασθενή”. Κι όλα αυτά επιβάλλονται με τη βοήθεια εισαγγελέων, ψυχιάτρων, αστυνομικών.

Αλήθεια, γιατί ενώ τα ψυχιατρεία έχουν τη δυνατότητα μετά από εισαγγελική παραγγελία να κρατήσουν τον/την “ασθενή” για 48 ώρες προκειμένου να βγάλουν γνωμάτευση, του χορηγούν κατευθείαν και διά της βίας τις περισσότερες φορές ψυχοφάρμακα, ενώ θα μπορούσαν να τον/την παρακολουθήσουν και να δουν αν όντως παρουσιάζει κάποια συμπτώματα που σύμφωνα με τη γνώμη τους χρίζουν νοσηλείας, χωρίς να τα καταστείλοιυν αυτά μέσω της φαρμακοθεραπείας;

Είναι γνωστό ότι ένα κομμάτι γιατρών παίρνει ποσοστά απο κάθε συνταγή που γράφει, πέρα από τα δωράκια, τα ταξίδια για συνέδρια κ.λ.π..

Υπάρχουν κάποια μέσα προστασίας απέναντι σ’ όλα αυτά, όπως για παράδειγμα η σύνταξη ψυχιατρικής διαθήκης

https://mentalhealthhellenicobservatory.wordpress.com/%CF%88%CF%85%CF%87%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7/

η προσφυγή σε δικήγορο, σε συλλογικότητες που ασχολούνται μ’ αυτά τα θέματα, όπως για παράδειγμα το παρατηρητήριο ( https://mentalhealthhellenicobservatory.wordpress.com/) σε φίλους, συντρόφους/σες, συνελεύσεις, κινηματικές διαδικασίες.

Τέλος, πέρα απ’ τις κινηματικές διαδικασίες, καλό θα ήταν να αρχίσουν να γίνονται και αγωγές και να ζητάνε αποζημίωση όσοι/όσες έχουν υποστεί παράνομο εγκλεισμό, βασανισμό, έκθεση της ζωής σε κίνδυνο, παράβαση της νομοθεσίας περί προστασίας προσωπικών δεδομένων κ.λ.π. Το να αρχίσει το κράτος να πληρώνει, θα βάλει σ’ ένα βαθμο φρένο σ’ όλη αυτή την ασυδοσία. Ένα άλλο κεφάλαι επίσης είναι οι φαρμακευτικές. Σύμφωνα με στοιχεία μερικών χρόνων πριν, τα κέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών στις Η.Π.Α. ήταν μεγαλύτερα από αυτά της βιομηχανίας όπλων. Δεν είναι καιρός ν’ αρχίσουν να  τα σκάνε κι αυτές για τις παρενέργειες των φαρμάκων και τις βλάβες που προκαλούν σε όσους τα παίρνουν και που πολλές φορές δεν αναγράφονται καν στα φυλλάδιά τους; Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι δεν πρέπει να παίρνει κανείς και ποτέ φάρμακα. Το θέμα είναι αυτό να γίνεται με την θέλησή του και όχι να του επιβάλεται από εισαγγελεις και μπάτσους.

 

Κι ένα σχετικό βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=LoBSHhV4QGI